Przejdź do treści

spowiedź

Czy będziesz zbawiony?

Czy ty będziesz zbawiony?

Ojcowie św. nauczają, że dwie są tylko drogi, co do nieba doprowadzić mogą: droga niewinności i droga pokuty. Jeśli więc naprawdę pragniesz zbawienia twej duszy, potrzeba, abyś szedł albo drogą niewinności albo drogą pokuty. Rozważ to dobrze!

Czytaj dalej »Czy będziesz zbawiony?

O prawdziwym żalu za grzechy – Św. J.M. Vianney

BIADA MI, BOM ZGRZESZYŁ WIELE W ŻYCIU MOIM.
Św. Augustyn -Wyznania II, 10.

Słowa te wypowiedział Święty Augustyn, kiedy po latach przebiegał myślą dawne koleje swojego życia. Kiedy je wspominał serce pękało mu z żalu. Nic więc dziwnego, że z tak wielką goryczą w duszy wołał: „O, Boże, przepędziłem moje lata, nie miłując Ciebie. O, Panie, nie chciej pamiętać na dawne moje występki!” (…)
Wszyscy jesteśmy grzeszni, wszyscy potrzebujemy Bożego miłosierdzia. To wielkie szczęście dla nas, że możemy je znaleźć! Że, jak marnotrawny syn, otrzymamy przebaczenie, kiedy padniemy na kolana przed najlepszym z ojców. Ale jeśli chcemy otrzymać odpuszczenie grzechów, to musimy za nie szczerze żałować i mieć mocne postanowienie poprawy.

Dzisiaj więc będę wam mówił o żalu za grzechy i o mocnym postanowieniu poprawy. Jeśli chcemy mówić o tych prawdach w sposób właściwy, to wypada najpierw zrozumieć, jak bardzo Bóg – Nieskończenie Święty i Sprawiedliwy – brzydzi się grzechem; wypada zrozumieć, ile mąk poniósł dla naszego zbawienia Jezus Chrystus; trzeba też pojąć, jak to się działo, że wielcy Święci – za drobne nieraz upadki – pokutowali przez długie lata. Trzeba by też w tym celu nawiedzić przepaści piekielne i posłuchać tam jęków i zgrzytania zębów potępionych.Czytaj dalej »O prawdziwym żalu za grzechy – Św. J.M. Vianney

Kto grzeszy, ten obdziera Boga z przynależnej Mu czci

POCZUCIE WINY

1. (…) Jakiż jest cel mojego życia i jak do tego celu dążyłem dotychczas? Czy szedłem drogami, które wiodą do niego? Jak używałem czasu? Czy nie byłem niewolnikiem swoich namiętności? Jak grzeszyłem?

Kto prawdziwie patrzy na przeszłe życie swoje, niejedno w nim musi opłakiwać, niejednego żałować; jeden będzie żałował tego, co zrobił, drugi tego co zrobić zaniedbał.Czytaj dalej »Kto grzeszy, ten obdziera Boga z przynależnej Mu czci

„Z umysłu odstąpili od Boga” – Przyczyny zepsutego sumienia

Zły człowiek ze złego skarbu wynosi złe.

(Mat. 12. 35)

W przeszłej nauce zacząłem wam mówić o sumieniu.
Co to jest sumienie? Jest to głos wewnętrzny, który wskazuje nam w poszczególnych wypadkach, co jest złem a co dobrem, czego więc zaniechać a co czynić mamy. Zarazem zaś ten głos wewnętrzny po dokonaniu czego jest sędzią na­szym, bo albo zostawia nas w spokoju, jeśliśmy postąpili wedle woli Bożej, albo też karci nas, strofuje, jeśliśmy przestąpili prawo Boże. Jak tedy przykazania Boże i kościelne są jedną, tak sumienie drugą regułą postępowania naszego. Przykazania jednak zawsze wskazują nam drogę nieomylnie, ale nie tak dzieje się z sumieniem. Czytaj dalej »„Z umysłu odstąpili od Boga” – Przyczyny zepsutego sumienia

Grzechy przeciwko Duchowi Św. – cz.IV Zaniedbywać pokutę aż do śmierci

Umyślnie pokutę zaniedbywać aż do śmierci

 

Jest to grzech nierównie większy od poprzedniego. Człowiek zatwardziałego serca przeciw zbawiennym natchnieniom może jeszcze mieć wolą, nawrócić się. Taki myśli sobie nieraz: „Teraz jeszcze nie chcę się nawrócić, ale nawrócę się później, nawrócę się przede śmiercią.“Czytaj dalej »Grzechy przeciwko Duchowi Św. – cz.IV Zaniedbywać pokutę aż do śmierci

Żal doskonały i niedoskonały

Dopóki człowiek żyje, może się nawrócić do Pana Boga, może czynić pokutę: sami tylko potępieni nie mogą, bo dla nich nie ma już łaski boskiej, bez której za grzechy żałować nie podobna. Na drugim świecie nie może być już odmiany woli: drzewo gdzie padło, tam leży; tam noc, w której już pracować na zbawienie nie może nikt.

Tu na ziemi grzesznik, który z całą świadomością rozumu i dobrowolnie Pana Boga obraził, od Boga odstąpił, może też, dopóki nie pozbawion rozpoznania i wolnej woli swojej, powrócić do Pana Boga. Wszakże wie co dobre a co złe, wszakże ma wolną wolą i może chcieć i czynić co dobre; ma dostateczną pomoc łaski Boskiej, której Bóg nikomu a nikomu nie odmawiamoże modlić się, prosić o tę łaskę; może wykonywać dobre uczynki, za które mu Bóg da łaskę pokuty, żalu.Czytaj dalej »Żal doskonały i niedoskonały