Przejdź do treści

O. Tilmann Pesch

Kto grzeszy, ten obdziera Boga z przynależnej Mu czci

POCZUCIE WINY

1. (…) Jakiż jest cel mojego życia i jak do tego celu dążyłem dotychczas? Czy szedłem drogami, które wiodą do niego? Jak używałem czasu? Czy nie byłem niewolnikiem swoich namiętności? Jak grzeszyłem?

Kto prawdziwie patrzy na przeszłe życie swoje, niejedno w nim musi opłakiwać, niejednego żałować; jeden będzie żałował tego, co zrobił, drugi tego co zrobić zaniedbał.Czytaj dalej »Kto grzeszy, ten obdziera Boga z przynależnej Mu czci

Śmierć jako nauczyciel prawdy – Czym człowiek za życia był wobec Boga, tym pozostanie na wieki

1. Głupi unikają myśli o śmierci,

zdaje się im, że jej ujdą, gdy o niej myśleć nie będą. Mędrcy dawnych i nowszych czasów uważali śmierć za najlepszego przyjaciela.

Cóż to jest śmierć? Koniec życia każdej ziemskiej istoty. Gdy ciało nie nadaje się już do tego, aby było ożywione, człowiek umiera, dusza jednak nie ginie, gdyż posiada byt, który i bez ciała może trwać i będzie trwać. Ciało, pozbawione życia, podlega tymże prawom, co natura bezduszna.Czytaj dalej »Śmierć jako nauczyciel prawdy – Czym człowiek za życia był wobec Boga, tym pozostanie na wieki