Przejdź do treści

mistyka

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (32) – O przyrodzonych pojmowaniach pamięci i jak powinna się ona opróżnić, ażeby dusza mogła zjednoczyć się z Bogiem

KSIĘGA TRZECIA

Omawia się w niej oczyszczenie i Noc czynną pamięci i woli, oraz podaje naukę dla duszy, jak się zachować ma odnośnie do pojmowań obydwu tych władz, iżby w nich doszła do zjednoczenia z Bogiem, w doskonałej nadziei i miłości

WYJAŚNIENIE

Gdyśmy już dopełnili pouczenia umysłu, pierwszej z władz duszy, za pomocą wszelkich jego pojmowań, w pierwszej cnocie teologicznej, którą jest Wiara, iżby w zakresie tej władzy dusza za pośrednictwem czystości Wiary mogła zje­dnoczyć się z Bogiem, zostaje teraz uczynić to samo wzglę­dem dwu innych władz duszy, którymi są pamięć i wola, oczyszczając je również odnośnie do ich działania tak, aby według obu tych władz doszła do zjednoczenia z Bogiem w doskonałej nadziei i miłości. Uskuteczni się to pokrótce w tej trzeciej księdze; albowiem po skończeniu z umysłem, który jest jakby zbiorem wszystkich przedmiotów, jakie do owych władz się przedostają, przebyliśmy już wielką część drogi i nie potrzeba nam rozszerzać się zbytnio nad tymi władzami. Niepodobna bowiem, by człowiek duchowy, jeśli gruntownie wyćwiczy umysł we Wierze według podanej mu nauki, nie nabył jej również odnośnie do dwu władz innych w pozostałych cnotach, kiedy działania jednych zależne są od drugich. Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (32) – O przyrodzonych pojmowaniach pamięci i jak powinna się ona opróżnić, ażeby dusza mogła zjednoczyć się z Bogiem

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (31) – O pojmowaniach, jakie umysł odbiera z uczuć wewnętrz­nych, w sposób nadnaturalny powstających w duszy.

ROZDZIAŁ XXX.
Omawia pojmowania, jakie umysł odbiera z uczuć wewnętrz­nych, w sposób nadnaturalny powstających w duszy. Podaje ich przyczyny, oraz sposób, w jaki dusza ma się zachować, ażeby nie mieć z nich przeszkód na drodze Bożego zjednoczenia.

Mamy teraz mówić o czwartym i ostatnim rodzaju pojmowań umysłowych, które, jak powiedzieliśmy, przenikają umysł z uczuć duchowych, jakie niejednokrotnie w sposób nadprzyrodzony powstają w duszach kontemplatywnych, za­liczane przez nas do rzędu wyraźnych i zrozumiałych poj­mować umysłu.

Te zrozumiałe uczucia duchowe mogą być dwojakie. Jedne powstają w poruszeniach woli, drugie w sub­stancji duszy, i wiele mieć mogą rodzajów. Uczucia woli, gdy pochodzą od Boga, bardzo są wzniosłe, lecz te, które powstają w substancji duszy, nierównie wznioślejsze, a nadto pełne dobra i pożytku.

Przyczyny ich powstawania nie zna i nie rozumie ani dusza, ani ten, co ją prowadzi, ani jakimi drogami Bóg owych łask użycza.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (31) – O pojmowaniach, jakie umysł odbiera z uczuć wewnętrz­nych, w sposób nadnaturalny powstających w duszy.

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (30) – O słowach SUBSTANCJALNYCH, jakie dusza odbiera wewnętrznie, o odróżnieniu tych słów od formalnych

ROZDZIAŁ XXIX.
W którym jest mowa o słowach substancjalnych, jakie duch odbiera wewnętrznie, o odróżnieniu tych słów od formalnych, o ko­rzyści, jaką przynoszą, tudzież o posłuszeństwie i poważaniu, jakie dusza mieć dla nich powinna.

 

Trzecim rodzajem słów wewnętrznych, są, jak mówi­liśmy, słowa SUBSTANCJALNE , które choć równocześnie są i FORMALNYMI, bo najformalniej wrażają się w duszę, różnią się przecież od nich tym, że słowo SUBSTANCJALNE sprawia w duszy skutek istotny i żywy, podczas gdy samo FORMALNE tak nie działa. Stąd to, choć prawdą jest, że wszelkie słowo substancjalne jest zarazem formalnym, to jednak nie każde formalne jest substancjal­nym, a tylko to, które, jakośmy wyżej powiedzieli, wraża w duszę to, co oznacza.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (30) – O słowach SUBSTANCJALNYCH, jakie dusza odbiera wewnętrznie, o odróżnieniu tych słów od formalnych

Modlitwa uczuciowa – O łaskach z niej płynących – Św. J.S. Pelczar

Modlitwa uczuciowa (oratio affectiva) jest to podniesienie duszy do Boga za pomocą aktów woli.
Wprawdzie i umysł tu działa, a rozważanie nie jest wykluczone, zwłaszcza na wstępie, ale wola główną ma rolę, ona bowiem pod wpływem miłości Bożej rwie się do Boga, by Mu objawić swą miłość i oddać się całkowicie Jego woli.

Modlitwa taka pośrednie zajmuje miejsce między medytacją i kontemplacją zwyczajną, zwaną przez teologów skupieniem czynnym. Jest ona przystępną dla tych szczególnie, którzy  na ognisku serca utrzymują niewygasły żar miłości, tak że nie potrzebują wielkiej pracy, aby przy odpowiednim działaniu Bożym silniejszy płomień rozdmuchać. Wówczas samo przypomnienie doskonałości Bożych albo jakiejś tajemnicy wiary wystarczy do rozgrzania woli i wywołania świętych uczuć.Czytaj dalej »Modlitwa uczuciowa – O łaskach z niej płynących – Św. J.S. Pelczar

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (28) – O pojmowaniach „sukcesywnych”, na podstawie własnego rozumowania

ROZDZIAŁ XXVI.
Mówi o słowach wewnętrznych, jakie w sposób nadprzyrodzony udzielać się mogą duchowi. Podaje ich rodzaje.

Trzeba, żeby czytelnik pamiętał zawsze o celu, do ja­kiego dążę w tej książce, a którym jest przeprowadzenie duszy przez wszelkie jej pojmowania naturalne i nadnatu­ralne, prosto, bez zaprzątania się czymkolwiek i w czystości Wiary do Boskiego zjednoczenia z Bogiem. Pragnę, aby zro­zumiał, iż mimo że udzielanej tu przeze mnie nauki o pojmowaniach duszy nie podaję mu tak obficie i szczegółowo, jakby tego umysł jego wymagał, co do przedmiotu i podziału, to jednak odpowiadam w tym celowi. Odnośnie bowiem do wszystkich wystarczającą daję ilość wskazówek, objaśnień i dowodów, by dusza we wszelkich wypadkach zewnętrznych i wewnętrznych umiała zachować się roztropnie i postępo­wać naprzód. Z tej to przyczyny tak krótko załatwiłem się z pojmowaniami proroczymi i z resztą pozostałych, choć wiele miałbym do powiedzenia o każdym, ze względu na różnice, stopnie i sposoby, jakie z nich poszczególne mieć mogą, co zdaniem moim stanowi temat niewyczerpany.

Zadowalając się przeto jedynie tym, co według mnie określa samą istotę tych rzeczy, podaję naukę i środki ostrożności, jakich używać należy, tak we wspomnianych, jak we wszyst­kich im podobnych, jakie tylko zajść mogą w duszy. Tak  samo postąpię z trzecim rodzajem pojmowań, nazwanych przez nas SŁOWAMI NADPRZYRODZONYMI, które bez pośrednictwa jakiegokolwiek zmysłu cielesnego udzielają się osobom duchowym , a choć liczne są ich rodzaje, można je, jak sądzę, sprowadzić wszystkie do trzech, a mianowicie: do słów SUKCESYWNYCH, FORMALNYCH I SUBSTANCJALNYCH

SUKCESYWNYMI nazywam pewne słowa i zdania, jakie duch w sobie skupiony formuje i wyprowadza na podstawie własnego rozumowania.

Słowami FORMALNYMI są pewne słowa wyraźne i dosłyszalne, które duch przyjmuje od osoby trzeciej, cza­sami w skupieniu, a czasem nie.

Słowami zaś SUBSTANCJALNYMI są inne, również formalnie udzielające się duchowi skupionemu, lub nieskupionemu, które w substancji duszy sprawiają i powodują istotę wyrażanej przez siebie cnoty. O tych wszystkich mó­wić tu będziemy kolejno.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (28) – O pojmowaniach „sukcesywnych”, na podstawie własnego rozumowania

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (23)- O tym że Boga gniewa szukania wizji i dopuszcza wiele sposobów błądzenia odnośnie do nich

ROZDZIAŁ XIX.
Objaśnia, jak mimo że Bóg odpowiada niekiedy na to, o co się Go prosi, nie lubi, by sposobu takiego używano, i udowadnia, że chociaż zgadza się i odpowiada, gniew a się o to niejednokrotnie.

 

Sądzą niektórzy ludzie, że dobrą jest rzeczą ciekawość, z jaką niekiedy starają się dowiedzieć pewnych rzeczy drogą nadprzyrodzoną, myśląc, że sposób to niena­ganny i podobający się Bogu, ponieważ czasem odpowiada On na ich żądanie.

Jakkolwiek byłoby prawdą, że odpowiada, to ani spo­sób ten nie jest nienaganny, ani Bóg Sobie w nim nie po­doba, raczej przeciwnie, a nadto często gniewa Go on, i wielce obraża. Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (23)- O tym że Boga gniewa szukania wizji i dopuszcza wiele sposobów błądzenia odnośnie do nich

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (22)- O tym jak słowa Boże, mimo że zawsze są prawdziwe, nie zawsze się spełniają

ROZDZIAŁ XVIII.
W którym udowadnia się świadectwami z Pisma świętego, jako słowa Boże, mimo że zawsze są prawdziwe, nie zawsze pewne są w swych własnych przyczynach.

A teraz należy nam uzasadnić drugi powód, dlaczego wizje i słowa, pochodzące od Boga, mimo że zawsze prawdziwe są w sobie, nie zawsze pewne są odnośnie do nas, a to z racji przyczyn i motywów, na których się opierają.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (22)- O tym jak słowa Boże, mimo że zawsze są prawdziwe, nie zawsze się spełniają

W szkole św. Teresy (10) – O wartości cierpienia

„Nie jest uczeń nad mistrza, ani sługa nad pana swego”.
(Mat. 10, 24).

„Nie może Pan użyczyć nam większej łaski nad tę, gdy nas powoła do takiego życia, które by się zasadzało na naśladowaniu życia najmilszego Syna Jego“(1).  „A jako życie Jego na tej ziemi było jednym ciągłym krzyżem i męką, tak też (i w duszach sobie oddanych) to spra­wuje, by życie ich było podobnym do życia Jego (2); boć prawdą jest niezawodną, że których Bóg szczególną mi­łością miłuje, tych prowadzi drogą utrapienia, i tym wię­kszego utrapienia, im więcej ich miłuje.Czytaj dalej »W szkole św. Teresy (10) – O wartości cierpienia

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (21)- Dlaczego mimo że wizje i słowa, pochodzące od Boga, prawdziwe są, mylić się możemy odnośnie do nich.

ROZDZIAŁ XVII.
W którym wyjaśnia się i uzasadnia, jak mimo że wizje i słowa, pochodzące od Boga, prawdziwe są same w sobie, mylić się możemy odnośnie do nich, co udowadnia się świadectwami z Pisma świętego.

 

Dla dwu powodów powiedzieliśmy, że chociaż wizje i słowa Boże prawdziwe są i zawsze pewne w sobie, to je­dnak nie zawsze są nimi wobec nas. Jednym z nich jest nasz niedoskonały sposób pojmowania. Drugim przyczyny ich czy podstawy, częstokroć zmienne.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (21)- Dlaczego mimo że wizje i słowa, pochodzące od Boga, prawdziwe są, mylić się możemy odnośnie do nich.