Przejdź do treści

Przenajświętsza Ofiara

Katechizm katolicki i Ofierze Mszy Św. (2)- O ofierze krzyżowej Chrystusa Pana.

1) Ofiara krzyżowa Chrystusa Pana była odku­pieniem całej ludzkości.

Właściwie całe życie Chrystusa Pana było je­dną ciągłą ofiarą. Ofiara ta rozpoczęła się już z chwilą wcie­lenia; wtedy już bowiem zrzekł się Syn Boży Swego Boskiego blasku i znaczenia i przyjął postać sługi. (Filipp.2, 7). Zrzekł się także wolności Swej woli i posłusznym był Ojcu Swemu niebieskiemu aż do śmierci, a to, do śmierci krzyżowej. (Filipp. 2, 8). Z tą chwilą rozpoczętą, trwała ofiara ta przez całe życie Chrystusa Pana. Zbawiciel zrzekł się wszelkich dóbr ziemskich i tak był biednym, że mówi o Sobie: „Liszki mają jamy, a ptaki niebieskie gniazda a Syn Człowieczy nie ma, gdzieby głowę skłonił.” (Mat. 8. 20) Czytaj dalej »Katechizm katolicki i Ofierze Mszy Św. (2)- O ofierze krzyżowej Chrystusa Pana.

Katechizm katolicki i Ofierze Mszy Św. (1)- O ofierze w ogóle

Słowo „OFIAROWAĆ” (z łacińskiego offere = oddawać) znaczy w ogóle oddawać komuś coś wartościowego z miłości lub przywiązania ku niemu, wyrzeka się: rzeczy warto­ściowej dla kogoś drugiego. Jeśli ojciec oddaje ostatni grosz, by wykształcić dzieci, a sam odmawia sobie wszystkiego to mówimy, ze ponosi wielką ofiarę dla swych dzieci. Jeśli żoł­nierz w obronie ojczyzny wyrusza na wojnę i naraża zdro­wie i życie swe, mówimy, że ofiarowuje się za ojczyznę W ści­słejszem znaczeniu nazywamy ofiarą tylko to, co się oddaje i Poświęca Bogu.Czytaj dalej »Katechizm katolicki i Ofierze Mszy Św. (1)- O ofierze w ogóle

Co katolik wiedzieć powinien (2) : Skarby Mszy świętej

Tekst odnosi się do Mszy św. w tradycyjnym rycie rzymskim, co zresztą każdy zauważy w dalszej części dotyczącej rozważań. Więcej ważnych informacji o różnicach między nową mszą a Mszą Wszechczasów można przeczytać w Krótkiej analizie krytycznej NOM. A o owocach posoborowej  nowej mszy – uczty tutaj.

 

Jak już wam wiadomo z kate­chizmu, Msza święta, Prze­najświętsza Ofiara, acz bez­krwawa, jest powtórzeniem krwawej Ofiary Jezusa na drzewie krzyża: jest, co do istoty tą samą Ofiarą i tylko sposób ofiarowania jest róż­ny, bo w obydwóch Ofiarnikiem i Ofiarą jest ten sam Jezus, który Mszę św. na ostatniej wieczerzy ustano­wił. A więc Msza św. jest to nieustająca Ofiara Nowego Zakonu, w której Pan Jezus pod postaciami chleba i wina swe­mu Ojcu niebieskiemu przez ręce kapłana ofiaruje się w sposób niekrwawy, jak nie­ gdyś na krzyżu ofiarował się w sposób krwawy.Czytaj dalej »Co katolik wiedzieć powinien (2) : Skarby Mszy świętej

Miłość Pana Jezusa w Najśw. Sakramencie – Św. J. Pelczar

Zaprawdę, niewypowiedzianą miłość okazał Syn Boży, iż Bóstwo swoje połączył z człowieczeństwem i stał się nam „po­dobnym we wszystkim oprócz grzechu„, — iż jako Bóg-człowiek żył wśród ludzi i umarł za nich, jako ofiara jednająca świat z Bo­giem. Zdaje się, że tu już powinien być kres Jego miłości, bo wszakże On sam powiedział: „ Większej nad tę miłość żaden nie ma: aby kto duszę swą położył za przyjacioły swoje” (1′); lecz mi­łość Jego wynalazła jeszcze jeden stopień, — On „umiłowawszy swe, którzy byli na świecie, do końca je umiłował“ (2), albowiem  został z nimi do końca. I kiedyż został?Czytaj dalej »Miłość Pana Jezusa w Najśw. Sakramencie – Św. J. Pelczar

Nauka o Mszy świętej – Św. J. Vianney

Aby nie uchybić prawdzie zawartej w nauce św. Jana Marii Vianneya trzeba wspomnieć że opisywał on Mszę św. jaką znał on i wszyscy mu współcześni katolicy do których kierował nauki. Mowa o  Mszy w tradycyjnym rycie rzymskim (dziś potocznie zwanej trydencką). Była ona odprawiana powszechnie w całym Kościele do 1969 roku, kiedy to wprowadzono Novus Ordo Missae (Nowy Porządek Mszy). Większość katolików wie niewiele, lub nic o zmianach jakie zaszły, dlatego uczciwość nakazuje nie wprowadzać w błąd nieświadomych czytelników….

O ogromnych różnicach między obiema mszami.  O tym czego się pozbyto i co mamy w zamian można przeczytać TUTAJ 

 


 

Nauka o Mszy świętej

„Na każdym miejscu poświęcają i ofiarują Imieniu Memu ofiarę czystą”.
(Malach. I, 11).

Wiadomo, że człowiek jako stworzenie powinien Bogu składać cześć całą istotą swoją i dla ekspiacyj zanosić ofiary. Dlatego w Starym Zakonie ofiarowano Bogu codziennie w świątyni mnóstwo ofiar, które nie mogły Bogu całkowicie zadosyć uczynić za grzechy ludzkie. Potrzeba było zatem innej świętszej i czystszej ofiary, która by trwała do skończenia wieków. Tą ofiarą jest sam Jezus Chrystus, jako Bóg współistotny Ojcu Swemu, a jako człowiek we wszystkim do nas podobny. On ofiaruje się codziennie na naszych ołtarzach, jak niegdyś na Kalwarii i przez tę ofiarę czystą i bez zmazy oddaje Bogu należyty pokłon, uznaje najwyższe panowanie Jego nad stworzeniem i spłaca zupełnie długi, zaciągnięte u Boga przez grzechy ludzkie. Jezus Chrystus, jako pośrednik między niebem i ziemią, wyprasza nam także wszystkie potrzebne łaski i jest ofiarą dziękczynną, najwznioślejszą.Czytaj dalej »Nauka o Mszy świętej – Św. J. Vianney

Przenajświętsza Ofiara cz.VI – Msza św. jest słońcem religii katolickiej

Przenajświętsza Ofiara cz.V – Kto ma udział w owocach Mszy św.

Oto Zbawiciel twój idzie, oto zapłata Jego z Nim, a dzieło Jego przed Nim.
Iz 62, 11

Kościół katolicki to wielki zakład zbawienia, który Pan Jezus założył dla wszystkich ludzi i po wszystkie czasy. Zadaniem więc jego i posłannictwem jest prowadzić dalej dzieło odkupienia Chrys­tusowe­go, przez nawracanie i ratunek wszystkich narodów. Pan Bóg chce, jak mówi św. Paweł apostoł, aby wszyscy ludzie przez Kościół i w Kościele otrzymywali światło niebiańskie i życie, przyszli ku uznaniu prawdy i byli zbawieni (1 Tym 2, 4). W tym celu jest i pozostanie Pan Bóg w tym Kościele, w nim żyje i działać będzie do końca świata. A jak niegdyś odkupił ludzkość przez krwawą ofiarę na krzyżu, tak dzisiaj prowadzi to dzieło odkupienia przede wszystkim przez bezkrwawą ofiarę Mszy św.
Czytaj dalej »Przenajświętsza Ofiara cz.VI – Msza św. jest słońcem religii katolickiej

Przenajświętsza Ofiara cz.V – Kto ma udział w owocach Mszy św.

Przenajświętsza Ofiara – cz.IV Wartość Mszy Św.

Będziecie czerpali wody z radością ze zdrojów Zbawicielowych

Iz 12, 3

Jak wielką jest nędza człowieka na ziemi, któż z nas o tym nie wie? Przyroda jęczy pod ciężarem przekleństwa wyrzeczonego w raju – ziemia rodzi ciernie i osty – w pocie czoła musi człowiek pracować na kawałek chleba.
I natura ludzka podlega przekleństwu. Ciało nawiedzają choroby i inne dolegliwości. Co gorsza, to ciało podnosi się przeciw duchowi, łączy się z wrogami naszego szczęścia. i wiedzie do zguby wiecznej. „Nieszczęsny ja człowiek – może każdy z nas zawołać ze św. Pawłem – kto mię wybawi od ciała tej śmierci?” i odpowiada ten apostoł: „Łaska Boża przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (Rzym 7, 24–25).
Więc wielkie i nieszczęsne są skutki grzechu. Jednak, drodzy moi, nie traćmy otuchy, bo jeśli Synowi swojemu nie przepuścił Bóg, ale Go wydał za nas, jakżeby nam wszystkiego z Nim nie darował?
Czytaj dalej »Przenajświętsza Ofiara cz.V – Kto ma udział w owocach Mszy św.

Przenajświętsza Ofiara – cz.IV Wartość Mszy Św.

Przenajświętsza Ofiara – cz.III Msza św. jest ofiarą

Skosztujcie a obaczcie, że słodkim jest Pan.
Ps 33, 1

W środku raju ziemskiego rosło „drzewo żywota” (Rodz 2, 9), którego owoce miały przywracać pierwszym rodzicom naszym młodzieńczą świeżość, siłę i piękność. Raj ten utraciliśmy przez grzech pierworodny. Pan Bóg jednak w niepojętym miłosierdziu swoim zaszczepił inny raj na ziemi, skropił go Krwią swojego Syna, a w środku tego raju jak w pierwszym umieścił drzewo prawdziwego żywota, które przywraca już nie ciału, ale co ważniejsze, duszy, utraconą świeżość, darzy nadziemską siłą przeciw pokusom i daje jej piękność niepojętą. Jest to drzewo Krzyża św., które wszystkim pożywającym z niego owoce, daje żywot wieczny szczęśliwy. Cudowny owoc tego drzewa, mamy codziennie w ofierze Mszy św. Tam spełnia się to, co zapowiedzieli z radością aniołowie przy pierwszym Jego ukazaniu się na ziemi: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli” (Łk 2, 14).
Czytaj dalej »Przenajświętsza Ofiara – cz.IV Wartość Mszy Św.