Przejdź do treści

Nauka Katolicka

Teksty czerpane z katolickich książek, katechizmów (biblioteka 58) i nauk Świętych katolickich

Bóg nienawidzi grzechu!

Z Biblii wg. przekładu Jakuba Wujka.  Apokalipsa Św. Jana, Rozdział 2:

Anjołowi Efeskiego kościoła napisz:
To mówi, który trzyma siedm gwiazd w prawicy swej, który chodzi między siedmią lichtarzów złotych.

2Wiem sprawy twoje i pracą, i cierpliwość twoję a iż nie możesz cierpieć złych i doświadczałeś tych, którzy się mienią być Apostoły, a nie są, i nalazłeś je kłamcami. Czytaj dalej »Bóg nienawidzi grzechu!

Niebo nie jest dla leniwych! O cnocie wytrwałości – Św. J. Pelczar

O WYTRWAŁOŚCI

I.
Potrzeba tej cnoty.

Gdyby ktoś, budując dom, założył fundamenta i postawił  ściany, lecz nie pokrył ich dachem, na cóżby mu się przydała  cała budowa, jeżeli nie na to, iżby szkodę na majątku poniósł i stałby się przedmiotem ludzkiego śmiechu: na cóż się również przyda, gdy ktoś począł żyć po Bożemu, ale potem przestał, — jeżeli nie na to, że wielką szkodę na duszy ponosi i staje się pośmiewiskiem Aniołów i ludzi. Jako więc w każdej sprawie, tak mianowicie w tej potrzebną jest wytrwałość. U chrześcijan — mó­wi św. Hieronim — nie patrzy się na początek, ale na koniec.  Wszakże Paweł źle zaczął, ale dobrze skończył; Judasz natomiast dobrze zaczął, ale źle skończył, a ta okoliczność, że był aposto­łem, obciążyła tylko jego winę.Czytaj dalej »Niebo nie jest dla leniwych! O cnocie wytrwałości – Św. J. Pelczar

Taka modlitwa to czysta kpina! – Św. Jan M. Vianney

Niestety, może połowa tych, którzy mnie teraz słuchają, należy do rzędu tych zaślepieńców – zatwardziałych grzeszników! A przecież ci ludzie stoją tu spokojni – moje słowa ich nudzą, jakby wcale ich nie obchodziły. Diabeł ich zaślepił, omotał ich serce i zamienił je w kamień.

Zatwardziały grzesznik, kiedy się modli, nie ma zamiaru naigrawać się z Boga, a przecież się naigrawa, kiedy na przykład nie chce powstać z grzechu, a mówi: Boże mój, kocham Cię. Bo nie kocha Stwórcy, skoro kocha grzech.Czytaj dalej »Taka modlitwa to czysta kpina! – Św. Jan M. Vianney

Pycha – bunt przeciw Bogu

1. Pokorne poddanie się Bogu – oto znaczenie i przeznaczenie człowieka; jest ono jedyną rzeczą konieczną.

Pierwsza i największa trudność, jaką człowiek w osiągnięciu celu życia napotyka, to leżąca w naturze ludzkiej skłonność do nieporządnej niezależności, do pychy. Ciężką jest rzeczą dla człowieka nie cenić siebie więcej, niż na to w rzeczywistości zasługuje; do siebie samego przywiązany, staje się buntownikiem przeciw Bogu.

Jak z naturą zwierzęcą dany jest człowiekowi pociąg do zmysłowości, tak w samopoczuciu ducha leży niebezpieczeństwo pychy.Czytaj dalej »Pycha – bunt przeciw Bogu

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (37) – O korzyściach, jakie osiąga dusza z odsuwania od siebie pojmowań wyobraźni

Rozdział XII
O korzyściach, jakie osiąga dusza z odsuwania od siebie pojmowań wyobraźni

Korzyści z opróżnienia fantazji z form wyobrażalnych okazują się najwyraźniej na pięciu szkodach, jakie sprawia w duszy pragnienie zatrzymywania ich w sobie, podobnie jak to mówiliśmy przy formach naturalnych. Oprócz tych jednak korzyści są jeszcze inne, a mianowicie wielkie uspo­kojenie i uciszenie ducha. Albowiem dusza po odsunięciu tego, co ją z konieczności zatrzymuje, przez uwolnienie się od form i obrazów, oswobadza się również od troski o to, czy są one dobre, czy złe i jak zachować się ma wobec jednych i drugich, a także od trudności i straty czasu z mi­strzami duchownymi, gdy żąda od nich wyjaśnień co do natury i rodzaju pojmowań, czego bynajmniej wiedzieć nie potrzeba, ponieważ do żadnego z nich nie powinno się przy­wiązywać wagi.

Czasu i sił, jakie dusza traci na wyrozumienie tych rzeczy, użyć może na lepsze i pożyteczniejsze ćwiczenie, którem jest zdanie się na wolę Bożą i pilne szukanie ogo­łocenia i ubóstwa duchowego i zmysłowego, polegającego na wyrzeczeniu się wszelkiej pomocy pociech i pojmowań, tak wewnętrznej jak i zewnętrznej.

Pragnienie i usiłowanie oderwania się od owych form właściwą tego jest praktyką i z niej wynika wielka korzyść, jaką stanowi zbliżenie się do Boga, (który nie ma formy, ani wyglądu, ani postaci), o tyle, o ile większym jest to odda­lenie się od wszelkich form, obrazów i kształtów wyobra­żalnych.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (37) – O korzyściach, jakie osiąga dusza z odsuwania od siebie pojmowań wyobraźni

Czy będziesz zbawiony?

Czy ty będziesz zbawiony?

Ojcowie św. nauczają, że dwie są tylko drogi, co do nieba doprowadzić mogą: droga niewinności i droga pokuty. Jeśli więc naprawdę pragniesz zbawienia twej duszy, potrzeba, abyś szedł albo drogą niewinności albo drogą pokuty. Rozważ to dobrze!

Czytaj dalej »Czy będziesz zbawiony?

O herezji ekumenizmu i obojętności wobec Prawdy – „Singulari quidem” Piusa IX

„Dialog międzyreligijny” wynikający z twierdzenia, że w każdej religii można się zbawić i od każdej czegoś „nauczyć”, bo prawda jest rozproszona, a w praktyce zakazujący nawracania schizmatyków, heretyków, czy żydów,  – jest wynalazkiem  modernizmu. Herezja ekumenizmu wywodząca się z protestantyzmu, w którym szukano łączności miedzy jego licznymi odłamami,  zakłada że w KK nie ma jedności,  a więc istnieje wiele równorzędnych „Kościołów” i w każdym można osiągnąć zbawienie.  Stanowisko to sprzeciwia się katolickiemu dogmatowi Jako przykład nauczania Kościoła podajemy fragment Encykliki „Singulari quidem” papieża Piusa IX zawierający  potępienie herezji ekumenizmu, określanego tutaj jako indyferentyzm religijny polegający na obojętności wobec Prawdy.:Czytaj dalej »O herezji ekumenizmu i obojętności wobec Prawdy – „Singulari quidem” Piusa IX

O prawdziwym żalu za grzechy – Św. J.M. Vianney

BIADA MI, BOM ZGRZESZYŁ WIELE W ŻYCIU MOIM.
Św. Augustyn -Wyznania II, 10.

Słowa te wypowiedział Święty Augustyn, kiedy po latach przebiegał myślą dawne koleje swojego życia. Kiedy je wspominał serce pękało mu z żalu. Nic więc dziwnego, że z tak wielką goryczą w duszy wołał: „O, Boże, przepędziłem moje lata, nie miłując Ciebie. O, Panie, nie chciej pamiętać na dawne moje występki!” (…)
Wszyscy jesteśmy grzeszni, wszyscy potrzebujemy Bożego miłosierdzia. To wielkie szczęście dla nas, że możemy je znaleźć! Że, jak marnotrawny syn, otrzymamy przebaczenie, kiedy padniemy na kolana przed najlepszym z ojców. Ale jeśli chcemy otrzymać odpuszczenie grzechów, to musimy za nie szczerze żałować i mieć mocne postanowienie poprawy.

Dzisiaj więc będę wam mówił o żalu za grzechy i o mocnym postanowieniu poprawy. Jeśli chcemy mówić o tych prawdach w sposób właściwy, to wypada najpierw zrozumieć, jak bardzo Bóg – Nieskończenie Święty i Sprawiedliwy – brzydzi się grzechem; wypada zrozumieć, ile mąk poniósł dla naszego zbawienia Jezus Chrystus; trzeba też pojąć, jak to się działo, że wielcy Święci – za drobne nieraz upadki – pokutowali przez długie lata. Trzeba by też w tym celu nawiedzić przepaści piekielne i posłuchać tam jęków i zgrzytania zębów potępionych.Czytaj dalej »O prawdziwym żalu za grzechy – Św. J.M. Vianney

Zaufanie do Boga

Choć w tej bitwie, jak powiedziałem, nieufność wobec siebie jest niezbędna, to jeśli nie będziemy mieli żadnej innej broni – albo rzucimy się do ucieczki, albo nieprzyjaciel pokona nas i zwycięży. Dlatego oprócz niej potrzeba nam także bezgranicznego zaufania do Boga. W Nim winniśmy złożyć całą nadzieję i od Niego spodziewać się wszelkiego dobra, pomocy i zwycięstwa. Skoro my, którzy jesteśmy niczym, sami sobie nie możemy zgotować niczego poza upadkiem, w niczym nie powinniśmy sobie ufać. Z naszym Panem zaś będziemy odnosić same zwycięstwa, pod warunkiem, że pragnąc otrzymać Jego pomoc, uzbroimy serca w bezgraniczne zaufanie do Niego.

 

Podobnie jak nieufność wobec siebie, tak i zaufanie do Boga uzyskać można na cztery sposoby.

Czytaj dalej »Zaufanie do Boga