Przejdź do treści

Na Zesłanie Ducha Świętego – O przyjmowaniu Ducha Św.

„A ja prosić będę Ojca, a innego pocieszy­ciela da wam, aby z wami mieszkał na wie­ki : Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może”.
(Św. Jan roz. 14).

Jak tylko Jezus Chrystus wstąpił do nie­ba, Apostołowie zgromadzeni w Wieczerniku, oczekiwali przyjścia Ducha świętego, według te­go, co im Zbawiciel obiecał, a chociaż z mocną wiarą i nadzieją spodziewali się spełnienia tej obietnicy, nie omieszkali przysposobić się do te­go przez różne ćwiczenia duchowne, a mianowi­cie przez modlitwę.

Naucz się z ich przykładu, że sposobiąc się do przyjęcia Ducha świętego, trzeba, abyś po­zostawał w samotności i skupieniu, oddając się z pobożnością modlitwie i rozmyślaniu. Zasta­nów się, czy tak się przygotowujesz do przyjęcia Ducha świętego.

Aby się usposobić do przyjęcia Ducha świętego, trzeba oderwać swe serce od świata, bo Jezus Chrystus oświadcza, że świat nie zdol­ny jest do przyjęcia Ducha świętego.

Zbadaj siebie, czy nie rządzisz się niekiedy duchem światowym; czy serce twoje nie powoduje się ukrytą próżnością, czy nie masz przywiązania do rzeczy ziemskich, a jeżeli widzisz w sobie jakie pozostałości ducha światowego, wyrzeknij się ich zupełnie i proś Jezusa Chrystusa o łaskę, abyś mógł pozbyć się tego ducha, i aby Duch święty napełniając twą duszę, zamieszka! w to­bie na wieki, według słów Zbawiciela.

Apostołowie i uczniowie, oczekując Du­cha świętego, byli w towarzystwie Najświętszej Matki Jezusa i z Nią razem trwali na modli­twie; nie można wątpić, że modlitwy tej Matki miłosierdzia wiele się przyczyniły do prędszego przyjścia Ducha świętego i wyjednały im więk­szą obfitość łask.

 

 

„Pocieszyciel, Duch święty, którego Ojciec poszle w imię moję, On w as wszystkiego nauczy, i przypomni wam wszystko, cokol­wiek wam powiedziałem.”
(Ś. Jan roz. 14).

 Rozważ, jak wielką miłość i dobroć oka­zuje Bóg dziś Kościołowi swemu, dając mu swe­go Ducha i swoją miłość, i zlewając na niego wszystkie dary swoje.

Można prawdziwie powiedzieć, że w tym świę­tym dniu, otworzyły się upusty niebieskie, i źró­dła łask się rozlały, a nowy potok miłości za­lał ziemię.
Czy może być, aby dusza twoja, po tem wszystkiem, pozostała jak ziemia sucha i niepłodna? czy nie dopuścisz do twego serca tej rosy nie­bieskiej, aby ona je napełniła i przeniknęła wo­dą żywą, wytryskującą na żywot wieczny?

Złącz twoje pragnienia z pragnieniami całe­go Kościoła i mów: Przyjdź Duchu święty, na­pełnij serca wiernych Twoich, a ogień miłości Twojej racz w nich zapalić.

 

 Duch święty, wstępując do duszy, ob­darza ją łaską poświęcającą i daje jej udział w swojej świętości, nadto, zdobi ją we wszystkie cnoty nadprzyrodzone, a szczególniej wzbogaca ją siedmiu swemi darami, które ją usposabiają
do przyjęcia Jego natchnień i do spełnienia Jego woli najświętszej.

O! gdybyś wiedział, jak wzniosłe, jak dosko­nałe są te dary Ducha świętego, z jaką gorli­wością prosiłbyś o nie, a otrzymawszy je, jak usilnie starałbyś się o ich zachowanie!

 

Pierwszym darem Ducha świętego jest mądrość, przez którą otrzymujemy światło nie­bieskie, dające nam zamiłowanie do rzeczy Bo­skich i nadnaturalnych. O! jak dusza posiadająca dar mądrości, pojmuje Boga, w sposób odmienny, jak zwykli chrześcijanie! zgłębia ona dokładniej niż oni wielkie tajemnice, jakie mądrość Boska raczyła nam podać w Ewangelii świętej.


Jeśli myśli twoje są poziome i niegodne wielkości i doskonałości Boga, jeżeli umysł twój pełza po ziemi, to dlatego, że zaniedbu­jesz ten dar, nie żywisz go w sercu swojem, albo może nie wiesz nawet, co to jest praw­dziwa mądrość.

 

Zastosowanie praktyczne.

Proś w dniu dzisiejszym

  • O Ducha pra­wdy, aby cię oświecił.
  • O Ducha świętości, aby cię oczyścił.
  • O Ducha mocy, aby cię ożywiał.

O darach Ducha Świętego – św. J.S.Pelczar


Ks. Louis Abelly  – Nowy rok Jezusowy : rozmyślania o głównych prawdach zawartych w Ewangelii Świętej rozłożone na wszystkie dni roku według liturgii Kościoła. Warszawa. Synowie St. Niemiry, 1908r.

Odpowiedz