Przejdź do treści

O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA – O wzgardzie wszelkiej czci doczesnej

O wzgardzie wszelkiej czci doczesnej.

1. Chrystus: Synu, nie bierz sobie tego do serca, gdy widzisz, że in­nych czczą i wynoszą, a ciebie lekce­ważą i poniżają. Wznieś serce twoje ku mnie w nie­bo, a wzgarda ludzka na ziemi nie zasmuci cię.

2. Uczeń: Panie, jesteśmy w za­ślepieniu, a próżność prędko uwodzi nas. Jeśli się dobrze w sobie rozpa­truję, widzę, żem nigdy nie doznał krzywdy od żadnego stworzenia, a przeto nie mam słusznego powodu użalać się na Ciebie.
Lecz, że często i ciężko grzeszy­łem przeciwko Tobie, słusznie po­wstaje na mnie stworzenie wszelkie.
A przeto, słusznie należy mi się zawstydzenie i pogarda; Tobie zaś cześć, uwielbienie i chwała.
I dopóki się tak nie usposobię, abym chętnie pragnął być wzgar­dzony i opuszczony od wszelkiego stworzenia, i za nic zgoła miany, dopóty nie będę mógł ani się ustalić i uspokoić w duszy, ani być oświe­conym w duchu, ani zupełnie połą­czyć się z Tobą.


Tomasz a Kempis – O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA. KSIĄG CZTERY.Kraków 1922 r. Wydawnictwo Księży Jezuitów

Odpowiedz